เกาะปันหยี

เป็นภูเขาหินปูนที่มีลักษณะสูงใหญ่และแผ่กว้าง สามารถบังคลื่นลมได้เป็นอย่างดี มีสันดอนดินทรายที่ทับถมจนเป็นพื้นราบ เป็นที่ตั้งของหมู่บ้านเล็ก ๆ 4 แห่ง สร้างสีสันท่ามกลางธรรมชาติที่แวดล้อมด้วยเกาะน้อยใหญ่ในทะเลและป่าชายเลนของอุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา

บรรพบุรุษของชาวเกาะปันหยี เป็นชาวชวาจำนวน 3 ครอบครัว อพยพจากอินโดนีเซียโดยเรือใบ 3 ลำ เมื่อปลายศตวรรษที่ 18 และตกลงกันว่าหากพบพื้นที่เหมาะสมแล้ว ให้ปักธงเป็นสัญลักษณ์ไว้ คำว่า “ปันหยี” (Pulau Panji) แปลว่า “ธง” เมื่อมาตั้งถิ่นฐานบนเกาะแห่งนี้แล้ว ก็ได้ดำเนินวิถีชีวิตอยู่ภายใต้บริบทวัฒนธรรมอิสลามมานานกว่า 300 ปี

หมู่บ้านเกาะปันหยี หมู่ที่ 2 ตำบลเกาะปันหยี ประกอบด้วยประชากรประมาณ 1,400 คน บ้านเรือนส่วนใหญ่เกือบ 350 หลังคาเรือน เป็นบ้านชั้นเดียวปลูกยกพื้นสูงเรียงรายอยู่ในทะเลอ่าวพังงาทางด้านหน้าของหน้าผาหินปูน ส่วนที่เป็นพื้นดินเชิงเขาประมาณ 1 ไร่ ชาวเกาะปันหยีใช้เป็นพื้นที่ส่วนกลางของหมู่บ้าน เป็นพื้นที่สุสานและที่ตั้งมัสยิดดารุสสลาม ที่ก่อสร้างเป็นอาคารสูงสองชั้น ยอดโดมมีสีทองโดดเด่นสวยสง่า ภายในอาคารตกแต่งด้วยหินอ่อน ธรรมชาติท้องทะเลได้เอื้ออำนวยต่อการทำประมงน้ำตื้น เลี้ยงหอยแครง เลี้ยงปลาในกระชัง เป็นรายได้หลักของชาวบ้าน แต่เมื่อนักท่องเที่ยวมาเยือนมากขึ้น ทำให้ชาวบ้านหันมาทำอาชีพเสริมรองรับ ทั้งร้านอาหาร รับจ้างขับเรือและขายสินค้าที่ระลึก ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอาหารทะเลตากแห้งและแปรรูป อีกทั้งเกาะปันหยี ยังเป็นแหล่งผลิตเครื่องประดับที่ทำจากหอยมุกที่มีชื่อเสียงมาก จึงสร้างรายได้ให้กับชุมชนเป็นอย่างดีในช่วงปลอดมรสุม ระหว่างเดือนธันวาคม-เมษายน

ใกล้ ๆ กันเป็นที่ตั้งของภูเขาเขียน ซึ่งมีภาพเขียนสีแดงรูปคนและสัตว์น้ำต่าง ๆ ตั้งอยู่ก่อนถึงตัวเกาะปันหยีประมาณ 400 เมตร ส่วนถ้ำทะลุที่อยู่ไม่ห่างกัน เป็นเกาะกลางน้ำที่ตรงกลางมีช่องลอดผ่านได้ เป็นจุดพายแคนูท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่งในอุทยานฯ

การเดินทาง : สามารถซื้อแพคเก็จทัวร์แบบไปและกลับในวันเดียวได้จากบริษัทนำเที่ยวในภูเก็ต หรือท่าเรือในจังหวัดพังงา เช่น ท่าเรือท่าด่าน อำเภอเมืองพังงา ท่าเรือสุระกุล และท่าเรือบ้านหินร่ม อำเภอตะกั่วทุ่ง เป็นต้น