วัดแจ้ง

ตั้งอยู่ถนนสรรพสิทธิ์ ตำบลในเมือง สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2431 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) โดยดำริของเจ้าราชบุตร (หนูคำ บุตโรบล) ซึ่งเป็นหนึ่งในคณะอาญาสี ผู้ปกครองเมืองอุบลราชธานีในสมัยนั้น

โบราณสถานที่สำคัญของวัด คือ “พระอุโบสถ (สิม)” สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2455 ได้รับการยกย่องว่ามีรูปทรงสวยงามและมีงานจำหลักไม้ที่มีฝีมือแบบพื้นถิ่นโดยแท้ ซึ่งหาชมได้ยากในปัจจุบัน พระอุโบสถมีความกว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร และสูง 10 เมตร ฐานเตี้ยและหลังคาชั้นเดียว มุงด้วยกระเบื้องดินเผา มีบันไดอยู่ด้านหน้า ราวบันไดปั้นเป็นรูปจระเข้หมอบซึ่งเป็นที่นิยมทำเฉพาะในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ หน้าบันสิมวัดแจ้งประดับด้วยรวงผึ้งไม้แกะสลักที่ใช้วิธีแกะสลักลงในเนื้อไม้แบบดั้งเดิม มีเอกลักษณ์ของช่างพื้นถิ่นอีสาน แต่หน้าบันส่วนบนตกแต่งลวดลายไม้แบบทำเป็นชิ้นส่วนแล้วนำมาติด ไม่ได้แกะสลักเนื้อไม้ เป็นรูปดอกไม้และกระจังรวน หางหงส์มีลักษณะพิเศษ คือ ทำเป็นรูปหัวนาคมีหงอนสะบัดปลายเป็นกนกเปลว ให้ความอ่อนช้อยสวยงาม

พระอุโบสถได้รับการยกย่องให้เป็นโบราณสถานที่มีการอนุรักษ์ได้ยอดเยี่ยมและรับเกียรติบัตรในงานนิทรรศการ “สถาปนิก 30” จากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี