วัดอุโมงค์

ตั้งอยู่เชิงดอยสุเทพ วัดอุโมงค์ เดิมมีชื่อว่า “วัดไผ่ 11 กอ” ซึ่งพระเจ้ามังรายมหาราชทรงสร้างไว้ เมื่อ พ.ศ. 1839 ศาสนสถานภายในวัดรวมทั้งเจดีย์ทรงลังกา ออกแบบโดยพระมหากัสสปะ ซึ่งเป็นพระเถระจากลังกาที่นิมนต์มาเผยแพร่พุทธศาสนาในสมัยนั้น ต่อมาพระเจ้ากือนาธรรมิกราช ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์องค์ที่ 9 (ระหว่างปี 1910-1931) พระองค์ได้บูรณะวัดไผ่ 11 กอ และเปลี่ยนชื่อเป็น “วัดเวฬุกัฎฐาราม” เพื่อให้คณะสงฆ์จากลังกาเข้าอยู่บำเพ็ญสมณธรรม ส่วนเจดีย์ทรงลังกา ได้ทรงบูรณะอย่างระมัดระวังเพื่อรักษารูปทรงเดิมไว้ ต่อมาได้ทรงสร้างอุโมงค์ขนาดใหญ่ถัดจากฐานพระเจดีย์ขึ้นไปทางด้านเหนือ มีทางเข้า-ออกที่เดินติดต่อกันได้ 4 ช่องทาง ฝาผนังด้านในอุโมงค์เจาะเป็นช่องสำหรับจุดประทีป เพดานอุโมงค์เขียนภาพด้วยสีน้ำมัน ฝีมือของช่างชาวจีนและชาวไทย พระองค์สร้างขึ้นเพื่อถวาย “พระมหาเถระจันทร์” จึงเรียกวัดนี้ว่า “วัดอุโมงค์เถรจันทร์” ท่านเป็นพระเถระชาวล้านนาผู้เชี่ยวชาญในพระไตรปิฎกและภาษามคธ มีความรอบรู้ และปฏิภาณสามารถโต้ตอบปัญหาธรรมที่ลึกซึ้งด้วยความเชี่ยวชาญ จึงมักจะมีพระเถระจากต่างเมืองมาถามปัญหาธรรมอยู่เสมอ ทำให้พระเจ้ากือนาธรรมิกราช ทรงให้ความเคารพพระมหาเถระจันทร์เป็นอย่างยิ่ง

สวนพุทธธรรม เป็นพื้นที่ที่หลวงพ่อปัญญานันทะ ประธานวัดอุโมงค์ในสมัยนั้น (2492-2509) ตั้งขึ้น เป็นป่าผืนใหญ่ มีพื้นที่ประมาณ 150 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่ตั้งของวัดอุโมงค์เถรจันทร์และวัดโบราณอีก 4 แห่ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของภิกษุ สามเณร และมีพื้นที่ให้อุบาสก อุบาสิกา ผู้สนใจทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศมาฝึกสมาธิ และปฏิบัติธรรม มีหอสมุดธรรมโฆษณ์ โรงภาพปริศนาธรรม พิพิธภัณฑ์กลางแจ้ง รูปพระโพธิสัตว์และเสาหินอโศกจำลอง